بسمه تعالی

به خواری منگر ای مُنعِم، ضعیفان و نحیفان را/ که صدرِ مجلسِ عشرت، گدای رهنشین دارد

چو بر رویِ زمین باشی، توانایی غنیمت دان/ که دوران، ناتوانی‌ها بسی زیرِ زمین دارد

بلاگردانِ جان و تن، دعایِ مستمندان است/ که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه چین دارد؟